#727270 03.07.2011 20:18:36
Zaburzenia odżywiania
Zaburzenia, które charakteryzują się obecnością skrajnych i irracjonalnych emocji, odczuć, postaw i zachowań dotyczących jedzenia i własnej wagi. Do najczęstszych i najbardziej widocznych zaburzeń odżywiania należą anoreksja - zdominowana przez odrzucenie odżywiania się z powodu strachu przed przytyciem (nawet w stanie skrajnego wychudzenia) - oraz bulimia - charakteryzująca się nawracającymi epizodami przejadania się, po których często następują zachowania eliminacji pokarmu (takie jak sprowokowane wymioty lub zachowania mające na celu uniknięcie przyrostu wagi). Nie powinno się jednak zapominać o przejadaniu się, po którym nie następują zachowania kompensacyjne, ponieważ mogą one prowadzić do pewnego typu otyłości na podłożu psychogennym. Charakterystyczną cechą tych zaburzeń jest to, że uderzają one w jedną z najbardziej normalnych funkcji fizjologicznych (odżywianie). Źródło tego dyskomfortu wykracza poza obręb oczywistych symptomów. Innymi słowy, zaburzenia łaknienia oraz wagi (zbyt duża lub zbyt niska) są oznakami głębokiego dyskomfortu psychicznego. Terapie koncentrujące się tylko na jednym aspekcie odżywiania (jedzeniu lub wadze) nieuchronnie zakończą się niepowodzeniem, jeżeli nie będą dążyły do rozwiązania holistycznego, leżącego u podstaw problemu.
Zaburzenia, które charakteryzują się obecnością skrajnych i irracjonalnych emocji, odczuć, postaw i zachowań dotyczących jedzenia i własnej wagi. Do najczęstszych i najbardziej widocznych zaburzeń odżywiania należą anoreksja - zdominowana przez odrzucenie odżywiania się z powodu strachu przed przytyciem (nawet w stanie skrajnego wychudzenia) - oraz bulimia - charakteryzująca się nawracającymi epizodami przejadania się, po których często następują zachowania eliminacji pokarmu (takie jak sprowokowane wymioty lub zachowania mające na celu uniknięcie przyrostu wagi). Nie powinno się jednak zapominać o przejadaniu się, po którym nie następują zachowania kompensacyjne, ponieważ mogą one prowadzić do pewnego typu otyłości na podłożu psychogennym. Charakterystyczną cechą tych zaburzeń jest to, że uderzają one w jedną z najbardziej normalnych funkcji fizjologicznych (odżywianie). Źródło tego dyskomfortu wykracza poza obręb oczywistych symptomów. Innymi słowy, zaburzenia łaknienia oraz wagi (zbyt duża lub zbyt niska) są oznakami głębokiego dyskomfortu psychicznego. Terapie koncentrujące się tylko na jednym aspekcie odżywiania (jedzeniu lub wadze) nieuchronnie zakończą się niepowodzeniem, jeżeli nie będą dążyły do rozwiązania holistycznego, leżącego u podstaw problemu.