#727261 03.07.2011 20:15:27
Kto może zachorować?
Choroba psychiczna może dotknąć każdego, bez względu na płeć, rasę, stan społeczny, aktywność zawodową itd. Różnica może dotyczyć jedynie typu i częstotliwości możliwych zaburzeń. Niektóre choroby częściej występują u jednej płci niż u drugiej. Inne pojawiają się w określonym momencie, np. zespoły schizofreniczne zazwyczaj objawiają się w wieku młodzieńczym lub na początku wieku dorosłego, autyzm rozpoczyna się w dzieciństwie, zaburzenia odżywiania pojawiają się u nastolatków. Niemniej jednak żadna płeć ani żaden wiek nie są całkowicie wolne od tego typu chorób. Zaobserwowano, że rozwój choroby może rozpocząć się od kryzysowego momentu w życiu. Dzieci muszą stawiać czoła wszystkim nowym problemom w swoim życiu i są całkowicie zależne od otaczających je dorosłych. Nastolatki muszą walczyć, żeby stać się dorosłymi, jednocześnie znajdując się w sytuacji przeżywania drastycznych zmian fizycznych zachodzących w ich ciele. Dorośli muszą mierzyć się z odpowiedzialnością związaną z pracą i rodziną. Kobiety przeżywają macierzyństwo, które przychodzi nieoczekiwanie z wszystkimi radościami, ale również - problemami. Trudna jest także sytuacja kobiet, które nie mogą mieć dzieci. Starsi, odchodzący na emeryturę, muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości, zmierzyć się z końcem okresu reprodukcyjnego, z dolegliwościami wieku, ze śmiercią towarzyszy życia, żyjąc w świecie, który biegnie szybko i jest zupełnie inny, niż świat, w którym żyli, będąc młodzi.
Obrazy kliniczne mogą zmieniać się w zależności od wieku. Lęk i depresja, w przeciwieństwie do powszechnej opinii o nich, dotykają także najmłodszych, u których jednak przeważają symptomy somatyczne nad psychicznymi.
Choroba psychiczna może dotknąć każdego, bez względu na płeć, rasę, stan społeczny, aktywność zawodową itd. Różnica może dotyczyć jedynie typu i częstotliwości możliwych zaburzeń. Niektóre choroby częściej występują u jednej płci niż u drugiej. Inne pojawiają się w określonym momencie, np. zespoły schizofreniczne zazwyczaj objawiają się w wieku młodzieńczym lub na początku wieku dorosłego, autyzm rozpoczyna się w dzieciństwie, zaburzenia odżywiania pojawiają się u nastolatków. Niemniej jednak żadna płeć ani żaden wiek nie są całkowicie wolne od tego typu chorób. Zaobserwowano, że rozwój choroby może rozpocząć się od kryzysowego momentu w życiu. Dzieci muszą stawiać czoła wszystkim nowym problemom w swoim życiu i są całkowicie zależne od otaczających je dorosłych. Nastolatki muszą walczyć, żeby stać się dorosłymi, jednocześnie znajdując się w sytuacji przeżywania drastycznych zmian fizycznych zachodzących w ich ciele. Dorośli muszą mierzyć się z odpowiedzialnością związaną z pracą i rodziną. Kobiety przeżywają macierzyństwo, które przychodzi nieoczekiwanie z wszystkimi radościami, ale również - problemami. Trudna jest także sytuacja kobiet, które nie mogą mieć dzieci. Starsi, odchodzący na emeryturę, muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości, zmierzyć się z końcem okresu reprodukcyjnego, z dolegliwościami wieku, ze śmiercią towarzyszy życia, żyjąc w świecie, który biegnie szybko i jest zupełnie inny, niż świat, w którym żyli, będąc młodzi.
Obrazy kliniczne mogą zmieniać się w zależności od wieku. Lęk i depresja, w przeciwieństwie do powszechnej opinii o nich, dotykają także najmłodszych, u których jednak przeważają symptomy somatyczne nad psychicznymi.